Antelope Canyon

22 Nov, 2023

🚐 10023 km 📍 Tuba City, Arizona, VS

Vandaag hadden we een tour door de bekende Antelope Canyon. Deze canyons zijn bij veel mensen wel bekend, omdat ze als screensaver of achtergrond worden gebruikt op de mac, windows of iPad.

De kloof ligt in het gebied van de natives, dus je mag er niet zomaar heen. Er worden daarom tours gegeven die je kunt boeken. Het viel echter niet mee om nog een gaatje te vinden. Het is Thanksgiving deze week en bijna alle tours waren volgeboekt. Na lang zoeken vond Ies twee gaatjes voor één persoon, vlak na elkaar.

Ro ging met de groep van half 10 en Ies met die van 10 uur. Een groep van 60 mensen werd over vier verschillende tourgidsen verdeeld en daarna liepen we naar de canyon toe. Na even wachten tot de groepen voor ons de canyon waren afgedaald, konden we één voor één naar beneden lopen.

De canyon zelf is vrij smal, met af en toe een holte waar een klein groepje kan staan. Daarom kunnen er maar mondjesmaat mensen naar binnen, en loop je veelal in een lange slang erdoor.

Als we in de canyon staan, laat de gids even zien welke filters de Apple- en Android-gebruikers moeten gebruiken om de canyon er zo spectaculair mogelijk uit te laten zien. Met de filters ziet het er inderdaad mooi uit, maar waarheidsgetrouw is het niet helemaal. De canyon ziet er zonder filter ook al mooi genoeg uit.

Langzaam beweegt de menigte zich al fotograferend door de canyon. Ro had zijn telefoon mee en deed ook af en toe mee. Ies nam geen foto's, aangezien het poortje van haar telefoon stuk is en hij alleen op een omslachtige manier opgeladen kon worden. Bovendien maakt Ro's telefoon betere foto's, dus kon ze lekker van het moment zelf genieten. Dat liep even anders. De toer bleek één lange photoshoot.

De tourgids wist niet alleen welke filters we moesten gebruiken, maar er waren onderweg ook een aantal locaties waar er in razend tempo allerlei foto's van je werden gemaakt: twee foto's verticaal, twee horizontaal, een ingezoomd en een panorama hier, een in zwart-wit, "kijk nu even omhoog". De gidsen waren bizar handig met de camera-apps.

Niet alleen werden er groepsfoto's gemaakt, de gidsen fotografeerden ook graag de canyon voor je met je eigen telefoon. Ze wisten namelijk precies welke hoeken je moet hebben. De gids van Ies was op een gegeven moment zelfs met twee telefoons tegelijk in de weer. Ze pakte haar eigen telefoon als zaklamp erbij om vlak voor de foto even in de lens te schijnen, zodat de lucht op de daaropvolgende panoramafoto niet overbelicht zou zijn.

Af en toe werd er ook wat over de canyon verteld, maar dat was duidelijk niet het hoofddoel van deze tour. Meestal kwam dit soort informatie pas als er door mensen wat werd gevraagd. Een klein jongetje in Ro's groep stelde veel vragen, met als hoogtepunt de volgende: Op de vloer van de canyon lag zand. Hij wilde weten of iemand er al eens een zandkasteel had gebouwd. De gids dacht van niet.

Na een uurtje kwamen we weer uit de canyon. Ro met veel foto's, Ies een beetje perplex. Ze vond het bijzonder dat het hele bezoek alleen maar draaide om insta kiekjes en foto's voor de komende kerstkaart. Het voelde een beetje als een Black Mirror¹ aflevering.

In Ies haar groep werden vlak voor de uitgang nog vier versteende dino voetsporen aangewezen. Ze hadden het zand er een beetje weggeveegd zodat je ze kon zien. Als je het niet wist, was je er zo overheen gelopen. Het was blijkbaar niet heel interessant. Ro had het echter wel graag willen zien.

Ondanks deze afleidingen was het erg bijzonder om de kloof te zien.

Na de tour aten we wat in de camper en reden we naar Horseshoe Bend. Voor we naar het uitzichtpunt liepen, ging Ies even slapen. Ze voelde zich al twee dagen niet zo lekker. Ondertussen las Ro buiten een boekje.

Horseshoe Bend is ook een populaire locatie. We liepen in een stroom van mensen naar het uitzichtpunt. Verschillende bordjes wezen mensen erop op de paden te blijven, maar dit bericht is veelal aan dove-mans oren gericht.

Bij het uitzichtpunt is het druk. Iedereen wil een foto met de Bend op de achtergrond. Naast ons neemt een man constant foto's van zijn vriendin terwijl zij verschillende poses doet op een steen bij de afgrond aan de andere kant van het hek.

Maar het is er niet voor niets zo druk - het uitzicht is prachtig.

Na even van het uitzicht genoten te hebben, gaan we op zoek naar een overnachtingsplek. We willen de komende dagen naar het Grand Canyon National Park, maar in en om het park gaat het 's nachts flink vriezen. Dat willen we niet riskeren met de camper.

We kiezen er uiteindelijk voor om in Tuba City te overnachten. In dit kleine stadje in Navajo State is een hotel dat ook camperplekken heeft. Voor $34 hebben we een full hook-up plek met douches en spoel wc's. Prima deal.