Arches National Park
🚐 8990 km
📍 Arches National Park, Utah, VS
We werden wakker op een mooi fris plekje. Na de verwarming even aan te hebben gezet, kwamen we uit bed. We stonden naast een rivier, die we gisteren ook al hadden gehoord, en tussen de rode rotsen.
Na het ontbijt brachten we Ies haar mountainbike naar een lokale fietsenmaker in Moab. Ies haar versnellingen schieten soms over, de voorvering piept, de dropper post blijft hangen (mechanisme om je zadel tijdens het rijden te verlagen en verhogen) en er zitten slagen in de wielen.
Het vinden van een fietsenmaker in Moab was gelukkig geen probleem. Het is een van de plekken waar mountainbiken groot is geworden, en het wordt hier nog steeds veel gedaan. Er zijn zelfs soms aparte fietspaden!
De fiets kunnen we over een paar dagen ophalen. In de tussentijd gingen we naar Arches National Park (park nummer acht inmiddels), dat naast Moab ligt.
Het park kun je op typisch Amerikaanse wijze bezoeken. Je rijdt van uitzichtpunt naar uitzichtpunt en hoeft vaak maar een paar honderd meter te lopen om de highlights van dichtbij te zien. Af en toe is er een langere wandeling die je kunt doen.
We hadden geluk dat we er in het naseizoen waren. In het hoogseizoen moet je van tevoren een tijdslot boeken om het park binnen te komen. Ook zijn alle parkeerplaatsen bij stops overvol. Wij konden gelukkig onaangekondigd binnenrijden.
Arches is een park met veel natuurlijke bogen die in het zandsteen zijn gesleten. Het zandsteen is vrij zacht, maar niet elke laag is even zacht. Daarom erodeert soms een lager gelegen laag harder dan een bovenliggende. Dit zorgt ervoor dat er soms bogen ontstaan of grote stenen op pilaren staan.
Hier op de panorama zie je een aantal grote rotsen op pilaren rusten.
Even later kwamen we langs Balanced Rock: een steen die op elk moment lijkt te kunnen gaan vallen.
Halverwege kwamen we bij een stop om de eerste grote bogen van dichtbij te zien.
Deze rotsformatie wordt ook wel Fallus Ballus genoemd[citation needed]1.
We sloten de dag af met een langere wandeling naar Delicate Arch. Deze is niet vanaf de weg te zien en we moesten er even ons best voor doen.
De wandeling was uiteindelijk de moeite waard. Na een klein uur wandelen kwamen we bij een grote kom van zandsteen uit met aan een zijde een dunne boog.
Er waren veel mensen aanwezig en sommigen hadden camera's en statieven bij zich. Navraag leerde dat ze wachtten op de zonsondergang over een uurtje. Het was echter vrij bewolkt, dus wij dachten niet dat het de moeite waard was om te blijven en in de schemer naar beneden te lopen.
Na de wandeling vertrokken we naar de camping in het park. We hadden een tijdje getwijfeld of we hier wel moesten staan, aangezien het hier vannacht -3°C wordt. Uiteindelijk besloten we het erop te gokken. Met de verwarming en de warmwaterketel aan zou het moeten lukken.
Hij heet Double Arch.↩