Bewaar het beste voor het laatst
π 10562 km π Sedona, Arizona, VS
Vanochtend was het tijd om te vertrekken. We pakten de camper in en vulden het water bij. Tijdens het bijvullen hadden we een gast: een nieuwsgierige roadrunner (renkoekoek) kwam even kijken wat wij aan het doen waren. We hadden deze vogels al eerder op de camping gezien, maar deze kwam wel heel dichtbij. De echte roadrunners zijn trouwens een stuk kleiner dan de cartoonversie, die net zo groot is als een coyote.
Na een dumpsessie reden we naar de parkeerplaats van onze laatste mountainbiketocht in Sedona. Het bleek de mooiste van allemaal te zijn.
De eerste beoogde parkeerplaats was vol toen we eraan kwamen. Zelfs op een willekeurige vrijdag is het hier blijkbaar druk. Dat verklaart ook waarom er verschillende parkeerplaatsen voor shuttlebus services zijn in Sedona. Op drukke dagen nemen deze je mee naar de parkeerplaatsen waar de routes beginnen.
Op de tweede parkeerplaats vonden we gelukkig wel een plekje.
We reden verschillende blauwe en zwarte routes. Vooral bij de zwarte routes moesten we vaak even afstappen omdat het te steil en stenig omhoog ging.
Ro hangt wat ver naar achteren.
Het landschap waar we doorheen reden was prachtig. We werden omringd door bergen van rood gesteente en reden over rood gravel en stenen. Langs de paden stonden bomen, cactussen en andere prikkende planten. Vallen tijdens mountainbiken is sowieso geen feest, maar hier komen er nog wat extra potentiΓ«le pijnveroorzakers bij. Gelukkig gebeurde dat niet.
Na twee uurtjes ploegen waren we weer bij de camper. We reden een klein stukje richting Coconino National Forest, net buiten Sedona. In National Forests zijn vaak gratis kampeerplekken, maar zonder voorzieningen.
Na een paar minuten rijden over de gravelweg vonden we een vrije plek. We pakten de stoeltjes om van de laatste zonnestralen te genieten. Helaas was het vrij fris met de wind en gingen we snel weer naar binnen. De zonsondergang even later was wel heel mooi.
