Camper inleveren
🚐 11822 km 📍 Los Angeles, Californië, VS
Vandaag stonden we, zoals gepland, weer een uurtje eerder op: 6 uur.
Tijdens het ontbijt hielden we in de gaten of we nog mensen buiten zagen lopen. We hadden namelijk nog bearspray die niet mee het vliegtuig in mag. Wellicht zouden we hier nog iemand blij mee kunnen maken.
Ondanks de regen zagen we iemand een rondje lopen over de camping. Ies trok snel haar schoenen aan en sprak de vrouw aan. Ze zou de bearspray binnenkort waarschijnlijk niet nodig hebben, maar ze wilde het wel hebben. Zo. Weer een item van de pre-flight checklist af.
Na het ontbijt pakten we onze fietsen in de nieuwe dozen in en maakten we de camper een beetje schoon. De wc maakten we schoon met de afwasborstel, die hiermee zijn laatste dienst bewees.
We vertrokken van de camping in de stromende regen. Zoveel regen hadden we nog niet gezien gedurende onze reis. Hopelijk konden we de fietsdozen droog houden tijdens het uitladen. Het zou jammer zijn als ze veranderden in papier-maché.
Bij de camperverhuur was er gelukkig een afdakje waar de bagage onder kon staan. Het dak van het kantoortje daarentegen was duidelijk niet gebouwd voor dit weer, of het onderhoud was gezien het klimaat in LA niet zo dringend. Op verschillende plekken stonden emmers op de vloer om water op te vangen dat uit het plafond druppelde. Het deed ons denken aan een typische scène uit een tekenfilm.
De meeste consumeerbare goederen hadden we opgemaakt tijdens de laatste dagen. Er was echter nog hot sauce en zout over. Dit konden we kwijt in een overgebleven-spullen-kast bij de verhuurder. We zetten ook de door ons aangeschafte campingstoeltjes erin. De extra koksmessen, tupperware en de cafetière die we hadden gekocht, smokkelden we maar tussen de camperhuisraad.
Na het uitpakken controleerde de man van de verhuur de camper. Alles zag er goed uit, maar we waren wel wat over ons kilometerbudget heen gegaan. We hadden 7346 mijl gereden en maar voor 5000 mijl betaald. Er moesten dus nog 2346 mijl worden afgerekend à $0,47 per mijl. Tot slot noemden we de lijst met mankementen op die ons waren opgevallen. Dat waren er een aantal, waardoor zelfs de pen van de man halverwege leeg ging.
De verhuur biedt een gratis shuttle service aan, waarmee we naar ons hotel in LA reden. Van tevoren vroegen we de verhuur of de fietsen met of eventueel zonder dozen in de shuttle zouden passen. De verhuurder zei dat het waarschijnlijk wel zou passen. Het uiteindelijke antwoord bleek te zijn: precies.
Eenmaal in het hotel, chillden we de rest van de middag in de kamer. Een reden om naar buiten te gaan hadden we niet; het regende buiten pijpenstelen en we vonden ook niet direct een binnenactiviteit.
Rond een uur of vier kregen we trek en besloten we op aanraden van H. naar de In-N-Out te gaan. De dichtstbijzijnde vestiging was 45 minuten lopen, daarom bestelden we een Uber. We werden opgepikt door een vrolijke Chinese man in zijn Chevy Bolt.
Onze chauffeur kluste af en toe wat bij via Uber. Fulltime zou hij het nooit doen. Een vriend van hem deed dat wel en moest 12 uur per dag werken om ervan te kunnen leven. Uber houdt 40% van de ritprijs voor zichzelf.
Eenmaal bij het restaurant merkten we dat het een populaire tent is. Er stond een lange rij met auto's voor de drive-through en binnen was het ook druk. Het interieur bestond uit witte tegels en rode stoeltjes en had daarmee een beetje een retro-vibe. Het deed Ies denken aan de tv-serie Saved by the Bell.
We namen plaats in de rij voor de kassa en keken op het menu. Het was opvallend dat er slechts een paar dingen op stonden. De animal fries die H. had aangeraden stonden er bijvoorbeeld niet op. Eenmaal aan de beurt vroeg Ro of ze de animal fries hadden en die hadden ze inderdaad. We zochten het later op. Het bleek dat er een tweede 'not so secret' menu was. Hierop stonden veel meer gerechten, waaronder de animal-style fries.
Onze Uber-chauffeur was erg te spreken over de In-N-Out, maar wij konden zijn enthousiasme niet meteen delen. Wat ook niet hielp, is dat alle tafeltjes vies en plakkerig waren en verlicht werden door gezellig tl-licht.
Voor de terugweg bestelden we weer een Uber. Deze chauffeur was een stuk minder spraakzaam dan de vorige en hij accelereerde het liefst zo hard mogelijk van stoplicht naar stoplicht. Ook had hij infotainmentschermpjes opgehangen voor de passagiers waar quizjes en reclame voorbij kwamen. Waarschijnlijk een manier om extra geld te verdienen.
's Avonds pakten we de fietsen goed in de nieuwe dozen. De rest van de avond spendeerden we op typische wijze met lezen, Advent of Code en een serie.