Canadese familie
π 150 km π Red Deer, Alberta, Canada
De familie gaf ons een warm en enthousiast welkom. Ro had de meesten zo'n 20 jaar geleden voor het laatst gezien, toen hij op bezoek was met opa J., oma L., moeder I. en broertje J. Het werd een hele gezellige avond waarbij het niet voelde alsof ik ze al jaren niet had gezien.
We barbecueden bij P. en I. achter in de tuin, waar we onze eerste grote wilde dieren zagen: drie hertjes. De hertjes waren totaal niet schuw en kwamen vanuit het bos door het openstaande hek de tuin in. Het hek om de tuin heeft P. tegenwoordig altijd open, want een moederhert sprong er wel eens overheen en de kleintjes bleven dan achter.
De familie gaat zelf ook graag de natuur in en gaf ons veel tips voor op de volgende bestemmingen. Na wat Canadese biertjes en een gezellige avond gingen we naar de benedenverdieping. Daar was de hockey TV hoek van P. en de logeerkamer met zelfs een eigen badkamer.
De jetlag werd al wat minder, we sliepen een stuk beter dan de vorige nacht. De volgende ochtend was het tijd voor een traditioneel Canadees ontbijt. Tante G., oom R. en dochter M. kwamen langs bij oom P. en tante I. Dochter M. bracht de koffie, broodjes met ei en spek en de bekende timbits van Tim Hortons. Dat laatste zijn een soort inverse donuts, balletjes van het deeg uit het midden van de donuts.
Na het ontbijt was het tijd om onze mountainbikes te testen, want oom P. en dochter M. hadden recent nieuwe fietsen gekocht en wilden graag de omgeving laten zien. Met onze vier Kona-fietsen reden we door het bos en langs de Red Deer River Valley, de route die dochter M., oom P. en zoon M. elk weekend fietsen.
Het was een mooie tocht. Je kon zien dat de herfst al in aantocht was, want veel bomen verkleurden en verloren bladeren. Het was lekker warm met zoβn 23Β°C. We zagen veel mooie trails, een vijver waar een schoolklas aan het kanoΓ«n was, door bevers afgeknaagde bomen, de school waar neef J. lesgeeft, een lokale brouwerij en een paardenranch waar we oom P. even kwijt waren geraakt.
Bij terugkomst kregen we nog een overgebleven burger van de barbecue. Daarna was het tijd om in te pakken. We besloten de mountainbikes in de cabine te leggen omdat we de fietsendrager niet vertrouwden. Dit ging prima nadat we de voorwielen hadden verwijderd en we met een paar dekens de boel hadden ingepakt.
Het fietsenrek gebruiken we waarschijnlijk nog maar één keer: bij het inleveren van de camper.