Condors
🚐 6855 km 📍 Pinnacles National Park, Californië, VS
's Nachts werden we een paar keer wakker van de kou. Het koelt hier 's nachts flink af. Overdag schommelt de temperatuur tussen de 20-25°C, maar zodra de zon verdwijnt, daalt deze snel.
Na een rustige ochtend reden we naar een camping in het Pinnacles National Park. Toen we hier aankwamen en uitstapten, voelden we de temperatuur: 29°C! Zo warm was het tot nu toe nog niet geweest.
Ons plekje in Pinnacles.
In dit park zijn verschillende wandelingen die we konden doen, en we kozen voor een korte grottenwandeling. We besloten even te wachten met de wandeling tot het wat was afgekoeld en ontspanden in de camper.
Ies stapte de camper in en stootte haar hoofd tegen het plankje dat we kunnen uitklappen om wat extra aanrecht te creëren. Dit is tot nu toe letterlijk elke keer gebeurd wanneer we het uitklapten. Zal ze het leren om even te kijken voordat ze de camper instapt tijdens deze reis?
Rond een uur of vier gingen we op pad en liepen een kort rondje. Het begon in de bossen langs een beekje en leidde ons vervolgens door een grottenstelsel waar hetzelfde beekje doorheen stroomde.
Een lampje was geen overbodige luxe hier.
We kwamen de grotten uit en zagen de bron van het beekje: een meertje. Het was wel apart om dit meer hier te zien in deze droge en dorre omgeving.
Onderweg keken we af en toe omhoog, want dit is het leefgebied van de Californische Condor. Ze waren ooit bijna uitgestorven, maar dankzij natuurbehoud komen ze tegenwoordig weer in grotere aantallen voor.
De dierenspotter in Ies kwam weer naar boven en zag wat zwarte silhouetten door de lucht zweven. Zouden het condors zijn? Ro had gelezen dat condors vaak worden verward met de Roodkopgier, maar hij had de kenmerkende verschillen onthouden. Gelukkig hadden we op het laatste moment nog de verrekijker ingepakt en konden we ze van dichtbij bekijken. Dit waren inderdaad condors! Eerst zagen we er één, maar later kwamen er nog een aantal achter de heuvel vandaan.
Condors zijn een van de grootste vogels met een spanwijdte tot 3 meter, op de telefoonfoto lijken ze niet heel indrukwekkend.
Op de terugweg zagen we nog een paar hertjes vlakbij het pad. Deze waren wederom totaal niet schuw.
Toen we weer terug op de camping waren, kwamen er ook nog een aantal hertjes langs de camper lopen.
Boven de camper zagen we een dozijn schaduwen zweven. Deze keer bleken het wel de Roodkopgieren te zijn.
Naast behoud van de natuur probeert dit nationale park ook de donkere hemel te behouden. Ro pakte die avond zijn verrekijker en speurde de hemel af naar een paar oude bekenden: Jupiter, Saturnus en de Zeven Zusters. Ze waren allemaal goed te zien, al zijn de ringen van Saturnus lastig te onderscheiden met een verrekijker in de hand.