De zee en meer
π 4268 km π Coquille, Oregon, VS
Vandaag reden we weer een stuk van Highway 101, ook wel bekend als Byway 101, langs de kust naar het zuiden.
We vertrokken vrij laat, dus het was al snel tijd voor de lunch. Ies had een lekker visrestaurant gevonden in Depoe Bay. Het lag aan de kust met uitzicht over de zee. We waren net op tijd voor het laatste tafeltje aan het raam. Als we een half uurtje later waren geweest, was er ΓΌberhaupt geen plek meer in het restaurant.
We deelden een pasta met zeevruchten in tomatensaus en aspergerisotto met geroosterde spruiten en gebakken coquilles. De pasta was erg goed, maar het andere gerecht was een beetje flauw. Dat lijken ze hier vaak te hebben. Vaak zit er in eten te weinig zout en te veel suiker. Vooral met producten uit de supermarkt.
Tijdens het eten keken we voornamelijk naar buiten.
Daarna reden we vijf minuten en stopten bij een uitzichtpunt om walvissen te spotten. Dit was een aanrader van de mannen uit Oregon die we tegenkwamen bij Craters of the Moon. Het duurde niet lang voordat we de eerste walvis zagen en even later ook nog een tweede en derde. Wanneer de walvissen even onder water waren, keken we hoe grote golven voor ons op de kust beukten. Af en toe voelden we de spetters op onze gezichten. Tijdens het rijden kregen we ook een keer een golf over de camper.
Geen walvis op de foto, wel grote golven.
Bij de volgende stop waren er wederom dieren te zien: zeeleeuwen. Met het blote oog zag je er een paar. Pas toen we met de verrekijker keken, zagen we hoeveel het er echt waren. Er lagen een stuk of vijftig zeeleeuwen op de rotsen te zonnen.
Vervolgens zochten we een wasserette op. Ro reed ondertussen op zoek naar een kapper. De eerste paar waren al dicht. Toen hij bij een kapper aankwam die nog net open was, bleek je er alleen met contant geld te kunnen betalen. Dat had de millennial niet bij zich.
We reden nog wat verder naar het zuiden tot de zon onderging.
We overnachtten in een stadspark waar je na zonsondergang voor $10 mag kamperen.