Grootste bomen
🚐 4571 km 📍 Big Lagoon, Californië, VS
We vertrokken uit het park waar we sliepen en wilden nog even betalen, maar de campingbeheerder gaf niet thuis. We besloten te gaan zonder te betalen.
We vervolgden onze weg langs de kust over de 101. Het was heel mistig vandaag, dus veel van de oceaan en de kust zagen we niet.
Hier bij Natural Bridges Viewpoint zijn rotsen met een poort te zien in de zee.
Vanaf een uitzichtpunt dat boven de mist lag, konden we wel ver kijken en de golven tegen de rotsen horen beuken, maar het water lag onder een dikke mistlaag.
De mist is typisch voor dit gebied, overhoorden we gisteren in het visrestaurant. Het feit dat het die dag helder was, was meer een uitzondering.
Vanwege de mist stopten we weinig onderweg en reden we door naar Redwood National Park, een tip die we eerder kregen van een stel uit Oregon dat we spraken bij Crater Lake.
De Redwood bomen zijn gigantisch, de hoogste ter wereld. De Sequoia bomen, die we wel kenden, zijn dikker maar korter.
De 101 ging door een deel van het Redwood park. Verderop in het park namen we een ander krioelend toeristisch weggetje.
De bomen zijn een imposant gezicht. Bijzonder dat een boom die tot 100 meter hoog kan worden, blijft staan op zo'n relatief dunne stam.
Op de foto is moeilijk te zien hoe groot ze zijn.
Bij Big Tree, een hoge dikke Redwood, maar niet de hoogste of dikste, raakten we aan de praat met Kiwi Rob, een man uit Nieuw Zeeland die fietsend van het noordelijkste puntje van Alaska naar het zuidelijkste puntje van Argentinië ging. Hij had er 1.5 jaar voor uitgetrokken.
Ies (1.78 m) aan de praat met Kiwi Rob (1.70 m) voor Big Tree (87.2 m).
We halen onderweg af en toe fietsers in die langs de snelweg over de vluchtstrook fietsen. Ons leek het geen pretje. Rob had ook een paar negatieve verhalen van mensen die hem expres van de weg probeerden te rijden of truckers die bij het inhalen expres een pluim zwarte rook uitstoten. Hij leek er niet heel erg mee te zitten.
Ons plan was om in het Redwood National Park te overnachten. Helaas waren de twee campings al helemaal volgeboekt. We reden verder naar het zuiden en verlieten het park. We vonden nog een aantal campings, maar deze vonden we te duur. Uiteindelijk vonden we er een bij Big Lagoon.
We wilden hier ook bijna weer weggaan, omdat we niet precies de 20. Gelukkig was er een Duits stel dat kon wisselen.
We komen trouwens weinig toeristen tegen uit Europa. Of althans, de meeste mensen waarmee we praten komen uit de VS.