Naar de maan π
π 2210 km π Craters of the Moon, Idaho, VS
Bij vertrek van onze gratis kampeerplek was het fris. Een klein plasje naast onze camper was deels bevroren en er zat overal rijp, zoals boven op onze camper. Maar de camper deed het nog.
Rijp op het dak van de camper en een mooi uitzicht op de weg terug naar de bewoonde wereld.
We reden de lange gravelweg van de camping weer af en vervolgens naar Grand Teton National Park, ten zuiden van Yellowstone. Dit park bevat voornamelijk de herkenbare Teton bergketen met als hoogste top de Grand Teton van 4197 meter.
De besneeuwde bergen waren hier dichterbij dan in Yellowstone met hier de Grand Teton.
Onze eerste stop was Oxbow Bend, een grote bocht in de Snake rivier. Hier is het mogelijk allerlei wilde dieren te spotten en heb je een spectaculair uitzicht op het gebergte van Grand Teton. Helaas was het nogal mistig en zagen we alleen een paar eenden. Bij het wegrijden zag Ies ineens wat mensen wijzen en iets grijs bewegen aan de overkant.
Er was één coyote en later zelfs een tweede aan de overkant van het water. We zagen ze jagen en kleine dieren vangen die ze na een paar keer kauwen in een keer doorslikten.
In het begin waren we niet zeker of het nou wolven waren of coyotes. We raakten aan de praat met een oudere man die zei dat het coyotes waren omdat wolven een stuk groter zijn. "Als je een wolf ziet, dan voel je dat hier", en legde zijn hand op zijn borst.
We hoorden hem even later hetzelfde verhaal aan de mensen naast ons vertellen.
Hierna reden we naar Jenny Lake om een wandeling om het meer en naar Inspiration Point te maken. Het was mooi weer. We zagen onderweg nog een waterval en prachtige uitzichten.
Mensen vissen op Jenny Lake.
De wandelroute is een bekende highlight in het park, we kwamen veel mensen tegen. We hebben heel wat afgeHi-ed. We hoorden zelfs de eerste twee "Howdy's."
De Grand Teton reflecteert in het meer.
Tijdens een eetpauze kwam deze chipmunk tot op een meter vandaan. Het had ook wat lekkers gevonden.
Vervolgens begonnen we aan de tocht terug naar het westen. We moesten nog vier uur rijden tot de campingplaats die we in het vizier hadden. We kwamen langs knalgele berkenbossen, over bergpassen en oneindige landbouwakkers.
We hadden af en toe het gevoel dat we al lang reden en er bijna zouden zijn. Maar dit viel vies tegen. De wegen zijn hier vaak zo lang en recht. Je ziet weinig bewoonde wereld en de landschappen veranderen maar langzaam. Dit is iets wat je in de meeste delen van Europa niet meemaakt.
Ies had een mooie camping gevonden in het nationaalpark Craters of the Moon in Idaho. Dit is een landschap gecreΓ«erd door oude vulkanen waar overal zwart gesteente ligt en weinig groeit. Toen we aankwamen was het een apart gezicht, iets wat we alleen in IJsland hadden gezien.
Een paar mooie stenen die we vonden rondom de camper. Ies haar mooiste links en Ro's rechts.
Dit gebied is ook een uitstekende locatie om sterren te kijken. Het is hier hoog (1700 m), droog, warm, ver van de beschaving en Ro was ook opgelucht eindelijk in een gebied zonder Grizzlies te zijn. Helaas trok de strak blauwe hemel langzaam dicht nadat de zon onderging. De naderende wolken zijn al te zien op de foto van de camper boven.