Poepig
🚐 3973 km 📍 Cape Lookout State Park, Oregon, VS
Gisteren viel het ons op dat het buiten de camper bij de voorwielen stonk. We konden de geur niet helemaal thuisbrengen. Het rook een beetje poepig, maar toch anders. Langs de weg liggen af en toe overreden dieren, waaronder stinkdieren. Misschien zijn we per ongeluk door stinkdierspray gereden? We hadden dit nog nooit geroken, dus het zou een verklaring kunnen zijn.
De volgende ochtend roken we het minder, maar het hing er nog steeds. Ies besloot het te vragen aan de parkranger die toevallig op de camping rondliep. Ze zei dat we de juiste persoon hadden gevonden omdat ze een zeer goede neus had.
Volgens haar was het geen stinkdier. Die geur was veel penetranter en bleef in je neus hangen. Volgens haar kon je de geur het best omschrijven als "wiet die over datum is". Zij vond dat het meer rook naar verbrand plastic. Misschien was er iets met de camper aan de hand? Wij vonden het niet naar plastic/brand/motor ruiken, maar juist naar iets dierlijks of natuurlijks. Gelukkig zou het die dag veel gaan regenen en hopelijk wegspoelen.
Het regende inderdaad veel, we reden extra goed door de plassen op de weg.
We parkeerden aan de kust in Cannon Beach om tussen de buien door even naar het strand te lopen en een iconische rots in het water te bekijken. Tijdens de buien deed Ies een klusje voor werk en zocht Ro naar campings in Yosemite.
Het klaarde 's middags iets op en we reden al een stukje van de beroemde kustweg 101 naar het zuiden. We stopten af en toe bij mooie uitzichtpunten, zoals dit strandje met grotten en watervallen (die we helaas niet konden zien omdat het vloed was) waar een zeearend boven ons hoofd cirkelde.
We vonden een camping aan de kust vlak voordat de zon onder zou gaan. We kregen een plekje een steenworp van het strand en keken naar de zonsondergang op het strand.
Ondanks al het prachtigs had Ro een dipje. Elke dag de hoogtepunten bezoeken, het rijden, een camping zoeken en de volgende dag plannen werd hem een beetje te veel. Het is natuurlijk een "first-world problem", maar Ies voelde het ook. Vriend E. had Ro hiervoor al gewaarschuwd, maar we waren eigenwijs en propten alle dagen zo vol mogelijk.
Daarom besloten we nog een dagje extra op deze camping te blijven en voor morgen gewoon een dagje niets te plannen.
Camper tussen de bosjes aan de kust (niet zichtbaar).
Het werd 's nachts niet erg koud, dus we besloten de slide-out naar buiten te doen. Tijdens het schuiven hoorden we ineens gekraak. Ies, die aan de knoppen zat, dacht "Kutding, ga door". Ro dacht "Dus daar is het zeeppompje".
Een paar dagen geleden waren we namelijk ineens een zeeppompje kwijt. We dachten dat deze misschien onder de slide-out was gevallen, maar we konden niets vinden. Nu bleek dat het ergens toch lag.
We probeerden het zeeppompje met een eerder afgebroken bezemsteel te pakken. Maar Ies duwde hem over een randje, waardoor hij nog moeilijker te pakken was. We spendeerden vervolgens een uur om een lusje van flosdraad om het pompje te krijgen zodat we hem beter konden manoeuvreren. Nadat dit eindelijk was gelukt, dankzij Ies' lange vingers, konden we het ding er met wat gesjor uitkrijgen.
