Een smak en een krak
🚐 5410 km 📍 Yosemite, Californië, VS
Ro had een slechte nacht achter de rug. Hij had sinds gisteravond al hoofdpijn. Wellicht had hij gisteren tijdens het rijden te weinig gedronken? Door de hoofdpijn lag hij 's nachts ook een tijdje wakker. Gelukkig viel hij na een aspirine wel weer in slaap. 's Ochtends kwam de hoofdpijn weer terug, maar trok na een tweede aspirine weer weg.
We vertrokken gelijk na het opstaan, zodat we nog een parkeerplek konden vinden bij het trailhead. Ies had een rondje gepland van 13 km met 600 hoogtemeters in de Yosemite Valley.
Bij de ingang van het park toonden we onze America the Beautiful pas. Deze pas geeft je na een eenmalige betaling van $80 toegang tot alle nationale parken. De entree voor parken is vaak zo hoog dat je de pas er na 3 à 4 bezoekjes uit hebt. Dat is bij ons inmiddels wel het geval.
We reden het park binnen en al snel zagen we de adembenemende Yosemite Valley voor ons liggen.
Even later kwamen we langs deze bewust aangestoken brand. Alles om het huidige ecosysteem gezond te houden.
Even later in de vallei kwamen we langs de wereldberoemde El Capitan: een granieten rots van 2300 meter met een 914 meter lange wand die bijna recht omhoog gaat. Deze wand is populair onder klimmers en is heel lastig. De echte El Capitan zag er net zo mooi en imposant uit als op de foto's en macOS bureaubladachtergrond.
Daarna parkeerden we bij het startpunt van de wandeling. Er waren hier een aantal campings en een hoop mensen. Dit was verreweg het drukste nationale park waar we tot nu toe zijn geweest. Er komen hier dagelijks meer dan 10.000 mensen, die voornamelijk naar de vallei gaan omdat daar de meeste highlights zitten.
We begonnen aan de wandeling en liepen tussen veel mensen omhoog naar het eerste uitzichtpunt. Hier zagen we de Vernal waterval. Er kwam niet veel water meer naar beneden omdat het herfst is. In het voorjaar komt er veel meer water naar beneden. Zoveel zelfs dat deze route de Mist Trail heet.
Na van het uitzicht te hebben genoten klommen we verder omhoog en lieten de meeste mensen achter ons. Onderweg passeerden we een aantal keren een toilet. Blijkbaar kwamen hier zoveel mensen dat je wel een toilet moest neerzetten, anders wordt het een vieze bende.
We kwamen langs veel mooie uitzichtpunten en watervallen.
De Nevada Falls.
De Nevada Falls van boven met uitzicht op de vallei.
Ies bekijkt de Libery Cap eens goed met de verrekijker.
De Liberty Cap en de Nevada Falls.
De paden waren goed onderhouden en soms zelfs geasfalteerd. Desondanks kon het er af en toe glad zijn. Ro gleed op een natte steen met één voet uit en probeerde zich met zijn andere voet op te vangen. Dit mislukte en de andere voet gleed ook weg. Hij viel hard op zijn linkerheup. Het deed even pijn, maar er was gelukkig niets aan de hand.
Even later wilde hij een foto van Ies maken en pakte zijn telefoon. Ies zag een dikke barst op de achterkant van zijn telefoon. De telefoon had de energie van de val deels opgevangen en nu zat er een dikke barst in de achterkant en rondom de camera. Bij thuiskomst plakte hij wat tape erop om te voorkomen dat het glas in zijn hand zou komen.
We waren rond een uur of drie klaar met de wandeling en hoefden voor de verandering niet ver te rijden of op zoek naar een camping. Onze gereserveerde camping zat naast het startpunt van de trail. Ook wel eens lekker. Konden we vroeg aan het bier :).
Voor morgen hadden we nog geen reservering. We hadden een beetje internet op de camping en Ies kreeg af en toe een melding dat er voor morgen een plek vrij was. Maar met de trage verbinding was het een uitdaging om de plek op tijd te bemachtigen. Na de derde melding en een paar tergende minuten lukte het Ies om weer een plek te reserveren! Morgen hoeven we alleen te verhuizen van plek 80 naar 136.