π« AMS π¬ YYC
π Calgary, Alberta, Canada
Gisteren vertrokken we naar Canada. Ies kwam vanuit Glimmen en werd door haar ouders afgezet op station Zwolle. Daar stond Ro met zijn ouders te wachten.
Met de fietsen in de trein koersten we samen met I. naar Schiphol. Moeder I. vergezelde ons op de reis voor mentale en morele steun.
Op Schiphol aangekomen was het tijd om uit te vogelen hoe we onze fietsen in het vliegtuig kregen. Het demonteren verliep soepel, maar het uitzoeken waar de dozen gekocht moesten worden, het betalen van de dozen en het bemachtigen van een bagagelabel voor de fietsen kostte meer tijd. Zeven medewerkers aan drie balies om precies te zijn.
De vlucht verliep soepel. Het hoogtepunt was toen Groenland in zicht kwam. Een rotsige, ruige kust vol met sneeuw, ijs en gletsjers. Aanvankelijk dachten we dat de witte stipjes boten waren, maar dit bleken ijsschotsen te zijn.
Rond 13:00 lokale tijd landden we in Calgary. Dit was ook ongeveer de lokale tijd toen we opstegen in Nederland.
In Calgary diende de volgende uitdaging zich aan. De fietsen, tassen en de fietsdozen pasten niet in één normale taxi. Gelukkig bleken ze wel in een grotere "accessible" taxi te passen, een soort van mom-mobile met achterin een rolstoelingang.
De enthousiaste taxichauffeur kwam uit SomaliΓ« en woonde inmiddels 20 jaar in Canada. Er wonen, net als in Zwitserland, veel immigranten in dit land. In totaal is meer dan 20% van de bevolking niet-Canadees.
De chauffeur vertelde ons wat over het leven in Canada. De winters in Calgary zijn koud, -30 Β°C is heel gewoon. Om ervoor te zorgen dat mensen zich met deze temperaturen in de stad kunnen verplaatsen, zijn gebouwen in het centrum verbonden door middel van loopbruggen.
Tijdens het inchecken in het hotel ondervonden we de waarde van het hebben van een creditcard in dit land. Voor de kamer moest 2500.
Op de kamer hebben we even uitgerust en de US Open-finale gekeken. Daarna hebben we de stad verkend. Door Calgary kronkelt een rivier, de Bow, en deze wordt omringd door bossen, parken en boulevards. Op de rivier stroomden mensen met paddleboards en rafts stroomafwaarts. In de stadsparken spotten we ook al de eerste wilde dieren: zwarte eekhoorns en hazen. Beide waren totaal niet schuw.
Vanaf een heuvel met uitzicht op de rivier en de wolkenkrabbers in het centrum, keken we naar de zonsondergang.
Daarna vertrokken we richting ons hotel. Onderweg pikten we nog een paar taco's op. Tijdens het kopen van de taco's diende, net als bij de taxi, de vraag zich aan of je fooi moest geven. Ies besloot het voor de zekerheid even te vragen bij de vrouw die de bestelling opnam. Voor afhalen deden sommige mensen het wel, andere niet, volgens haar. Wij voegden ons bij de tippers.
Weer bij het hotel aangekomen gingen we vroeg naar bed - het was voor ons gevoel midden in de nacht. We werden helaas al vroeg wakker. Dat gaf Roald dan wel weer tijd om dit stukje te typen.