Yellowstone bovenste lus
π 1688 km π Yellowstone, Wyoming, VS
We werden wakker in een niet ijskoude camper. Ons rijdende huis had de nacht overleefd.
Op onze tweede dag in Yellowstone deden we de bovenste lus van de achtvorm. We waren vroeg opgestaan en dit werd gelijk beloond toen we de kudde bizons weer tegenkwamen in Hayden Valley. De bizons hadden allemaal rijp op hun vacht van de koude mistige nacht. Deze keer maakten we betere foto's.
Norris Geyser Basin
Vervolgens gingen we naar Norris Geyser Basin. Wederom een plek vol met warmwaterpoelen, geysers en modderpoelen. Toen we aankwamen was het mistig en fris. Dit maakte het zien van stoomwolken wel lastig. Vooral bij de bekendste geyser van dit basin, de Steamboat Geyser. Deze barst zeer onregelmatig uit, in 2022 zo'n 10 keer, maar een uitbarsting kan 60 minuten duren en tot 90 meter hoog komen.
Helaas zagen we geen grote uitbarsting van deze geyser, maar wel een hoop kleine. Hij produceerde vooral een hoop stoom. Dat is goed te zien op deze foto die we wat later hadden genomen toen de mist wat was opgeklaard. De stoomwolk is 40-50 meter hoog.
Verder waren er in het park diverse andere leuke geysers en gekleurde hot springs.
Mammoth Hot Springs
Onderweg naar onze volgende bestemming kwamen we langs veel mooie uitzichten. Zoals deze weg langs de bergrand met een waterval en kloofje en mooie uitzichten over Yellowstone.
We kwamen bij Mammoth aan, deze hot spring is iets anders dan de andere geysers en warmwaterpoelen. Dit is een gigantische voornamelijk witte berg met grote terrassen en gekleurde poeltjes. De routes van het water uit de bron variΓ«ren met de jaren waardoor er telkens nieuwe terrassen vormen.
Ook waren er bomen die door mineraalafzettingen van de warmwaterbronnen compleet waren ingesloten. Deze bomen waren inmiddels dood, maar ze stonden er nog wel en rotten niet weg.
Toen we hier wegreden kwamen we door een klein naburig stadje. Hier zagen we een kudde elanden rondom het postkantoor grazen. Het hier onnatuurlijk groene sappige gras zag er ook wel heel verleidelijk uit.
Blijkbaar zaten deze hier vaker. Ies hoorde later een gesprek van mensen die zeker wisten dat ze elanden zouden zien door naar het postkantoor in Mammoth te gaan.
Lamar Valley
We reden door naar Lamar Valley. De weggetjes waren hier smal en er reden grote vrachtwagens tegemoet. Ro toucheerde als een alpine skiΓ«r tweemaal met de spiegel de (buigbare) sneeuwpaaltjes die langs de weg stonden.
Volgens de toeristeninfo zou je hier veel dieren kunnen zien. Het werd ook wel de Serengeti van Yellowstone genoemd, met bizons, elanden en wellicht een wolf of een beer op de uitgestrekte vlaktes.
Dat viel voor ons helaas tegen. We zagen een paar ganzen en één geit. De uitzichten waren dan wel weer heel mooi.
Toen we Lamar Valley verlieten kwamen we nog langs dit uitzichtpunt met een imposante rotswand.
En langs de Tower Falls waterval.
Ies kwam hier nog even plassende man #5 tegen: ze opende een wc hokje dat niet op slot zat, maar wel bezet bleek te zijn.
Papagaaivogel
We zetten onze reis voort en kwamen over een hoge pas van 2700 meter. Vanaf hier had je een prachtig uitzicht over een bebost landschap en besneeuwde bergen op de achtergrond.
Opvallend was dat er op deze pas nog volop bomen stonden. En op hogere pieken om ons heen stonden ook nog bomen. Waar lag hier de boomgrens vroeg Ro zich af. Thuis ligt deze rond de 2200 meter.
We kwamen op de terugweg wederom door Hayden Valley. Daar zagen we weer een paar bizons, maar daar stoppen we inmiddels al niet meer voor, die zijn niet meer zo bizonder.
Op een van de pullout plaatsen langs de weg zagen we een groep mensen ergens naar kijken, maar we zagen niet wat. We parkeerden, stapten uit en vroegen wat er te zien was. Er zat een zeearend in de boom aan de overkant van het water. Met het blote oog moeilijk te zien, maar met de verrekijker was het goed te doen.
De praatgrage man begon op den duur een geanimeerd verhaal hoe hij ooit in IJsland was met zijn zoon en daar een unieke foto had genomen van een papagaaivogel waar zelfs hun gids van onder de indruk was.
Veel mensen hier maken zo makkelijk een praatje, daar kunnen deze twee introverten nog wat van leren.
Elk karkas
Vlak voor de camping gingen we langs de Mud Volcano: een verzameling van modderpoelen. We waren hier al vaker langsgekomen en hadden telkens een bordje gezien dat hier ook een elk karkas lag. Het begon al laat te worden, maar hier waren we wel nieuwsgierig naar.
Het elk karkas lag ergens in het gras, niet in een modderpoel zoals een van onze speculaties was. We bekeken het van een afstandje en zo te zien lag het karkas er al even.
Er waren natuurlijk ook volop modderpoelen zoals de Mud Volcano. En deze grot genaamd "Dragon's Mouth." Als je het geluid hoort, dan wordt duidelijk waarom deze zo heet.
's Avonds was het tijd om verhaaltjes te schrijven en onze foto's te selecteren. Geen geringe klus aangezien we veel doen en zien op een dag.