Yellowstone onderste lus
π 1495 km π Yellowstone, Wyoming, VS
In Yellowstone loopt een weg in een achtvorm door het park. Op de eerste dag deden we de onderste lus.
West Thumb Geyser Basin
We stonden vroeg op en reden richting West Thumb Geyser Basin. We waren nog niet helemaal wakker en zagen het grazende eland in de berm naast de camping-ingang pas toen we er langsreden.
Er waren nog niet zoveel mensen bij het Geyser Basin toen wij arriveerden. Dit in combinatie met de ochtendzon, de frisse ochtend en het Yellowstone Lake met besneeuwde bergen op de achtergrond, maakte het een bijzondere ervaring. Bij het zien van de eerste warmwaterpoelen smolt elke twijfel die we gisteren hadden als sneeuw voor de zon. Dit was het waard.
Er waren verschillende waterbekkens en modderpoelen met mooie kleuren, zoals diepblauw, turquoise, wit, rood en geel.
Groene algen groeiden in een koeler gedeelte van een beekje.
De Fishing Cone geiser, waar men vroeger gevangen vis inkookte. Dat mag tegenwoordig niet meer.
Old Faithful
Na dit spektakel reden we naar Old Faithful, de bekendste geyser van Yellowstone. De bekendheid dankt hij aan het feit dat hij relatief regelmatig (elke +/- 90 minuten) en groot uitbarst (tot 60 meter hoog). In het gebied bij Old Faithful staan echter nog veel meer geisers. Sommige zijn kleiner, sommige groter, sommige barsten constant uit, andere barsten maar eens per jaar uit.
Bij aankomst zagen we net de pluim van Old Faithful vanaf de parkeerplaats. Daarom liepen we eerst een rondje langs allerlei geisers en warme poelen. Wederom hadden de poeltjes mooie kleuren, zoals the Heart Geyser.
In de Yellowstone app kon je zien wanneer ze verwachten dat bepaalde geisers gaan uitbarsten. We zagen dat Grand Geyser rond deze tijd zou kunnen uitbarsten en gingen erheen. Toen we de laatste naburige hotspots aan het bekijken waren, hoorden we ineens gerommel en gespetter. Grand Geyser was zojuist begonnen met uitbarsten!
Het hele spektakel duurde zo'n 10 minuten, waarna het spuitende water verdween en je alleen nog wat stoom zag.
Een parkranger naast ons, die het spektakel ook had bewonderd, kreeg na afloop via zijn walkie-talkie te horen dat er activiteit was in de "indicator" van de Beehive Geyser. De indicator is een klein geysertje naast de Beehive die vaak begint te spuiten voordat de Beehive zelf uitbarst. We liepen snel terug naar deze geyser die we eerder ook al hadden gezien. Dit was bijzonder, want deze barst zeer onregelmatig uit met intervallen variërend van één dag tot enkele dagen.
We namen plaats op het toeschouwersbankje en zagen de geyser steeds iets meer water uitspuwen. Ondertussen zagen we op de achtergrond Old Faithful uitbarsten. Het duurde ongeveer een minuut en de pluim kwam 30-40 meter hoog. Heel cool om te zien en heel anders dan de Grand Geyser die we eerder zagen.
Even later was het zover. Binnen enkele seconden veranderde de geyser van een rustig stomende en sputterende schoorsteen in een soort hogedrukspuit die honderden liters kokend water per seconde met gigantische snelheid tot 50 meter hoogte de lucht in spuwde.
Het mooie van deze geyser is dat je er op nog geen 10 meter afstand vanaf zit. Je hoort en ziet heel goed hoe het water met veel geweld omhoog wordt geblazen. Na een paar minuten was het spektakel helaas voorbij. Maar dit zullen we niet snel vergeten.
Daarna bekeken we Old Faithful van dichtbij, maar dit was een stuk minder spectaculair dan Beehive en we stonden windafwaarts waardoor we grotendeels stoom zagen.
Biscuit Basin
Biscuit Basin is net als West Thumb een plek met veel warmwaterpoelen in spectaculaire kleuren en een kleine geiser die af en toe uitbarstte. Wederom supermooi.
Toen we hier rondliepen zagen we een bizon op 50 meter afstand lopen. Gelukkig hadden we de verrekijker mee en konden we het beter zien. We speculeerden over het geslacht en dachten dat het een mannetje was. Ies was aan het kijken toen het zich omdraaide en even zijn ballen liet zien. Het was een mannetje.
Maar lopen bizons niet vaak in grote kuddes?
Midway Geyser Basin
Deze plek is wederom gevuld met warmwaterpoelen in mooie kleuren. Het spectaculairst op de foto's die we vooraf zagen was de Grand Prismatic Spring: een kleurrijke poel met een diameter van 60 meter. Helaas zijn deze mooie kleuren alleen van boven te zien, vanaf de grond zag je er weinig van.
Mensen lopen voor de Grand Prismatic Spring langs.
De poel van boven door Carsten Steger
.jpg){kind=link}
Desalniettemin was er nog genoeg moois te zien. Zoals deze watervallen die 16000 liter kokend water per minuut de rivier in dumpen.
Of deze kleine poel die lijkt op de Grand Prismatic Spring, maar die wel vanaf ooghoogte te bewonderen is.
En dan is er nog deze terrasvormige afwatering van sommige poelen.
Fountain Paint Pots
Daarna reden we naar de Fountain Paint Pots. Ook met mooie gekleurde poeltjes Γ©n kokende modderpoelen met "blubsie," zoals Ies dat vroeger noemde en wat een Groningse term blijkt te zijn.
Wederom een mooie blauwe poel - je krijgt gewoon zin om erin te zwemmen. Dat is een heel slecht idee, aangezien de poelen tussen de 70 en 90 graden zijn en zuur of basisch.
In 2016 wilde iemand gaan zwemmen in een vergelijkbare poel. Van deze man zijn uiteindelijk alleen zijn slippers en portemonnee teruggevonden. De rest was waarschijnlijk opgelost voordat hulp ter plaatse kon komen.
Ze zien er verleidelijk uit, maar zijn extreem gevaarlijk.
Ook waren er verschillende modderpoelen zoals deze.
En bomen die betere tijden hadden gekend, waarschijnlijk voordat er heet en zuur water uit de grond kwam.
Gibbon Falls
Het werd inmiddels al laat en we waren pas halverwege de route. We stopten uiteindelijk nog even bij deze waterval, maar reden daarna verder.
De kudde
Toen we halverwege door Hayden Valley reden, was er ineens een file op de weg. We naderden en zagen een gigantische kudde bizons aan weerszijden van de weg staan. Bizons leefden inderdaad ook in kuddes.
Mensen stonden stil om foto's te maken en de bizons liepen kriskras door de auto's heen.
Ze kwamen zo dichtbij dat we niet uit konden stappen. We waren ook zo overdonderd dat de foto's niet fantastisch zijn geworden. Wellicht krijgen we later nog een herkansing.
Koude nacht
Onze camping in Yellowstone ligt op 2400 meter hoogte. In de namiddag, met de zon, voelt het aan als 23 graden, maar 's nachts kan het licht vriezen. We hadden bij de verhuur gevraagd wat we dan moesten doen. Ze zeiden dat de camper niet winterklaar was en dat hij dat niet aankon. We konden het riskeren, maar als er iets kapot ging, was het onze verantwoordelijkheid.
Later vonden we een handleiding van het verhuurbedrijf zelf, waarin werd uitgelegd dat bij een paar graden nachtvorst je nog wel kon kamperen. Om het risico op bevroren leidingen te verkleinen, moest je de warmwaterketel en de waterpomp aandoen en ook de verwarming op minimaal 13Β°C zetten.
π€