Big Sur
🚐 7139 km 📍 Monterey, Californië, VS
Vandaag wilden we eigenlijk eerst naar Point Lobos, een natuurgebiedje aan de oceaan ten zuiden van Carmel. Het was zaterdag en de parkeerplaatsen waren helaas al vol, dus reden we verder in zuidelijke richting over de 1 richting Big Sur, wat door veel mensen wordt aangeraden. Eerder wilden we ook al vanaf het zuiden naar Big Sur rijden, maar toen konden we het niet bereiken vanwege de wegafsluiting.
Wij kenden Big Sur van een versie van het Apple-besturingssysteem en dachten dat het een typisch westkust surfstadje was. Dit bleek niet helemaal juist te zijn.
De kustlijn langs de weg is daarentegen wel zoals verwacht, heel spectaculair.
Na een uurtje rijden met een paar stops bij vista points arriveerden we in Big Sur. Althans, we waren in het gebied dat zo heet. Het lag niet direct aan de kust. Was dit wel een surfgebied?
We parkeerden de auto in een staatspark en maakten daar een aantal wandelingen.
We kwamen wederom door een bos van Redwoods. Dit is het zuidelijkste punt waar deze bomen nog voorkomen. Ze zijn wel wat kleiner (tot 60 meter) dan hun noordelijke broeders en zusters.
Ook hier vliegt de boel wel eens in de hens.
Na de Redwoods liepen we een heuvel op voor een uitzicht op de kust. Het was erg warm, maar gelukkig liepen we veelal in de schaduw.
Na een uurtje wandelen kwamen we bij de top uit. Het uitzicht viel een beetje tegen - de kust was erg ver weg en bovendien leek er een mistbank zich naar de kust te bewegen.
We liepen weer naar beneden en vervolgens aan de andere kant van het dal een heuvel op, hopend op een beter uitzicht. Het uitzicht was beter, maar de kust was alsnog ver weg en deels in de wolken gehuld.
Lichtelijk teleurgesteld reden we weer terug naar het noorden over dezelfde highway 1. Op een of andere manier hadden we een andere voorstelling van Big Sur, het is jammer dat we niet langs de hele kustlijn konden rijden en we hadden misschien ook wat te weinig voorbereid.
De weg terug was gelukkig bijna even mooi als de heenweg. Inmiddels waren sommige stukken kust in de nevel gehuld, maar het meeste was nog goed zichtbaar.
We reden naar Carmel-by-the-Sea op aanraden van H. Carmel is een schattig stadje met veel kleine straatjes, mooie huisjes en winkeltjes. Het zag er leuk uit, maar er rondrijden met de camper was door de vele heuvels, smalle straten en bomen een stressvolle bedoeling, zeker met ons nieuwe PTSD (Post-Tree Stress Disorder).
We verkenden het goed te belopen centrum. De gebouwen en huizen zijn vrij klein, laag en zien er leuk uit. De winkeltjes lijken zich voornamelijk te richten op rijke tata's. Er zijn veel kunstgalerijen, juweliers en duurdere restaurants.
We aten wat bij een goede Italiaan en liepen daarna naar het strand. Het strand lag iets buiten het centrum en daarvoor moesten we een stukje door een woonwijk. Het was hier heel donker en er was geen stoep. Er stonden nergens lantaarnpalen op straat. Vreemd.
Bij het strand was het nog druk, maar al wel te donker om nog iets te zien. We besloten om maar terug te gaan naar de auto, deels over onverlichte wegen. Enkele auto's losten de afwezigheid van straatverlichting op door met groot licht rond te rijden.
De rit uit Carmel zorgde voor weer wat stress. Met het recente tak-over-het-dak-incident nog vers in het geheugen was het een uitdaging om hier over onverlichte smalle straatjes met lage bomen rond te rijden, terwijl er af en toe auto's je in de ogen schijnen met groot licht. Op een gegeven moment kwamen we op de met bordjes aangegeven Truck Route waar gelukkig iets meer ruimte was.
Uiteindelijk kwamen we zonder kleerscheuren uit Carmel en arriveerden even later weer op onze race camping. We zochten op waarom er geen straatverlichting in Carmel was. Dat bleek te zijn omdat de bewoners niet willen dat het dorpje in een stad verandert. Om dezelfde reden zijn er buiten het centrum ook geen stoepen en straatnaambordjes.